تــــــــــــــــــــــــاوارژ

(اوياق)

گئـچيب جـاندان اؤز ائليـه جـان وئره ن
بابكم من آذربـايجــان اوغلويـام
آنـا يوردا اوره كدن عئشق بسلــه يه ن
بـابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

ايللــر بـويـو ، جـللاد بـوينـو بـورمـوشام
سينـه گـريب دوشمـه نيمـي يورموشام
ائللريميــن خـيــدمتينــده دورمـوشــام
بـابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

بـاغلي قوللا معتصــم'دن قــورخمــاديم
اؤلوم گلدي من سؤزومدن چـيخماديم
آل قانيمي مه ير اوزه يـاخماديم
بـابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

تـاريخيمــي آل قــانيمــلا يــازميشــام
قودوزلارا دريــن قـبير قــازميشـام
كيم دئييري من يولومو آزميشام
بابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

هوندور داغـام سئللــر منــي ييخـمادي
دوشمنيم ده اوزومه خــور بـاخمادي
آخدي قانيم گؤز ياشلاريم آخمادي
بـابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

سينمــده بير يـانـار اود وار سـؤنـولمـه ز
شرف يولو گئده ن يـولچو دؤنولمه ز
محببتيم ائللــريمــــــــدن اوزولمـــــه ز
بـاشـي اوجـــا آذربـايجـــان اوغلويـام

قودرتيمي اؤز ائليمدن آلميشــام
چـراغ اولـوب قــارانليقــدا يــانميشــام
ظفـر مـــارشــي وطنيمــده چالميشـام
بـابكم من آذربـايجـــان اوغلويـام

ايـران بــدن آذربـايجــان جــانيمديـــر
تـوركو ديلــي دامــارلاردا قــانيمديــر
بورا منه وطنيمــديــر شانيمــديـــر
بـابكم من آذربـايجــان اوغلويـام

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/30 ساعت 21:0 موضوع | لینک ثابت

استاد هوشنگ جعفری دن بیر گوزل شعر

 

بير ائلي بوراندا قاردا چکه جم

بيرائلي باهاردا واردا چکه جم

بير شکيل چکه جم گوزگيله سينه

آرزيلار دوزوله سيل سيله سينه

بير باهار سالاجام قيش چيله سينه

بير لالا خونچاسين قاردا چکه جم

بير داغي چکه جم دومان ايچينده

بير ياخشي بيتره م يامان ايچينده

بير حققي دوغرولدام گومان ايچينده

شاختادا بير آغاج باردا چکه جم

بير سئلي چکه جم سارا قوينوندا

بير ائلي يارديم سيز يارا قوينوندا

بير ديلي ديلچک سيز داردا چکه جم

تيکيلي بير آغيز چکه جم بوما

بیر درین باخیش کی فیکیره جوما

یوللایام شکیلین تهرانا قوما

بیر ائلین یوخلوقون واردا چکه جم

بیر ایشیق چکه جم اوزاقدان آتیب

بیر دنیز چکه جم دنیزه باتیب

بیر ائلی چکه جم مین ایلدی یاتیب

وارلیغین بیلمیره م هاردا چکه جم

نیله ییم دیل سیز بیر باش چکه نمیرم

ائلیمین گوزونده یاش چکه نمیرم

بو ائلین ماهنی سین تاردا چکه جم

ائلیمی باهاردا واردا چکه جم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/27 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت

 

ئدیم ـ دئدی

 

دئدیم:ای غنچه دهن، کونلومو قان ائله میسن،

 

دئدی :بیجا یئره عشقیمده فغان ائیله میسنِ

 

دئدیم:انصاف ائله ، اینجیتمه منی ، عاشقینم ،

 

دئدی: گئت ، سیرّیمی دنیایا عیان ائیلمه میسن

 

دئدیم: آغلاتما منی سرو بویون شؤقنده،

 

دئدی: گوز یاشی بیهوده روان ائیلمه میسن:

 

دئدیم: آخیر، گوزلیم، باخ وبهاریم سن سن،

 

دئدی: سن عؤمرونو حسرتله خزان ائیله میسن.

 

دئدیم: آز چکمه میشم گوزلرینین حسرتینی،

 

دئدی: اؤز کؤنلونو یئرسیز نیگران ائیله میسن.

 

دئدیم: عشقینده اسیرم، منه بس خئییری نه دیر؟

 

دئدی: اولده بو سودادا زیان ائیلمه میسن.

 

دئدیم: عشق آتشی نئیلر منه، قورغان دئیلم

 

دئدی: بیچاره، یانارسان، نه گمان ائیله میسن؟

 

دئدیم:ای گول، من ازلدن ده گوزل عاشیقییم،

 

دئدی: سن رحونوعشق ایله جاوام ائیله میسن.

 

دئدیم:هر گون سحر کویوندا دولانماقدیر ایشیم،

 

دئدی: واحد،نه گوزل یئرده مکان ائیله میسن.

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/19 ساعت 15:13 موضوع | لینک ثابت

---

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/12 ساعت 15:11 موضوع | لینک ثابت

ستار خان از سرداران جنبش مشروطه خواهی ایران، و ملقب به سردار ملی است. در مقاومت تبریز وی جانفشانی‌های بسیاری کرد.

---

مقدمه

ستار قره‌داغی سومین پسر حاج حسن قره داغی در سال ۱۲۸۵ق (۱۸۶۸ میلادی) به دنیا آمد. او از اهالی قره‌داغ آذربایجان بود که در مقابل قشون عظیم محمد علی شاه پس از به توپ بستن مجلس شورای ملی و تعطیلی آن که برای طرد و دستگیر کردن مشروطه خواهان تبریز به آذربایجان گسیل شده بود ایستادگی کرد و بنای مقاومت گذارد. وی مردم را بر ضد اردوی دولتی فرا خواند و خود رهبری آن را بر عهده گرفت و به همراه سایر مجاهدین و باقرخان سالار ملی مدت یک سال در برابر قوای دولتی ایستادگی کرد و نگذاشت شهر تبریز به دست طرفداران محمد علی شاه بیفتد. اختلاف او با شاهان قاجار و اعتراض به ظلم و ستم آنان، به زمان کودکی اش بر می‌گشت. او و دو برادر بزرگ‌ترش اسماعیل و غفار از کودکی علاقه وافری به تیراندازی و اسب سواری داشتند، اما اسماعیل فرزند ارشد خانواده در این امر پیشی گرفته بود و شب و روزش به اسب تازی، تیراندازی و نشست و برخاست با خوانین و بزرگان سپری می‌شد، سرانجام او در پی اعتراض به حاکم وقت دستگیر و محکوم به اعدام شد. این امر کینه‌ای در دل ستار ایجاد کرد و نسبت به ظلم درباریان و حکام قاجاری خشمگین شد.

---

جوانی

ستار در جوانی به جرگه لوطیان (جوانمردان، یا اهل فتوت) محله امیرخیز تبریز درآمد و در همین باب در حالی که به دفاع از حقوق طبقات زحمتکش بر می‌خاست با مأمورین محمدعلی شاه درافتاد و به ناچار از شهر گریخت و مدتی به راهزنی مشغول شد، اما از ثروتمندان می‌گرفت و به فقرا می‌داد. سپس با میانجیگری پاره‌ای از بزرگان به شهر آمد و چون در جوانی به درستی و امانتداری در تبریز شهرت داشت به همین دلیل مالکان حفاظت از املاک خود را به او می‌سپردند. او هیچ گاه درس نخواند و سواد خواندن و نوشتن نداشت، اما هوش آمیخته به شجاعتش و مهارت در فنون جنگی و اعتقادات مذهبی و وطن دوستی اش، او را در صف فرهیختگان عصر قرار می‌داد.

---

مقاومت

او در مدت یازده ماه از ۲۰ جمادی الاول ۱۳۲۶ق تا هشتم ربیع الثانی ۱۳۲۷ق رهبری ِ مجاهدین تبریز و ارامنه و قفقازی‌ها را بر عهده داشت و مقاومت شدید و طاقت فرسای اهالی تبریز در مقابل سی و پنج الی چهل هزار نفر قشون دولتی، با راهنمایی و رهبریت او انجام گرفت، به طوری که شهرت او به خارج از مرزهای کشور رسید و در غالب جراید اروپایی و امریکایی هر روز نام او با خط درشت ذکر می‌شد و درباره مقاومت‌های سرسختانه وی مطالبی انتشار می‌یافت.

در اواخر کارِ محاصره تبریز قوای روسیه با موافقت دولت انگلیس به سوی تبریز آمد و راه جلفا را باز کرد. قوای دولتی با دیدن قوای روس به تهران بازگشت و محاصره تبریز پایان گرفت، اما ستارخان حاضر به اطاعت از دولت روس نشد و در اواخر جمادی الثانی ۱۳۲۷ق (اواخر ماه مه ۱۹۰۹م) به ناچار با همراهانش به قنسول خانه عثمانی در تبریز پناهنده شد. در منابع ذکر شده‌است که ستارخان به کنسول روس (پاختیانوف) که می‌خواست بیرقی از کنسول خانه خود به سر در خانه ستارخان زند و او را در زینهار دولت روس قرار دهد گفت: «ژنرال کنسول، من می‌خواهم که هفت دولت به زیر بیرق دولت ایران بیایند. من زیر بیرق بیگانه نمی‌روم.»

پس از عقب نشینی قوای روس مردم شهر به رهبری ستارخان در برابر حاکم مستبد تبریز رحیم خان قد علم کردند و او را از شهر بیرون راندند، اما اندکی بعد ستارخان در زیر فشار دولت روس، دعوت تلگرافی ِ آخوند ملامحمدکاظم خراسانی و جمعی از ملیون را پذیرفت و با لقب سردار ملی به سوی تهران حرکت کرد. در این سفر باقرخان سالار ملی نیز همراه او بود.

هدف دولت مشروطه از این اقدام که به بهانه تجلیل از ستارخان و باقرخان صورت گرفته بود در واقع کنترل آذربایجان و خلع سلاح مجاهدین تبریز بود. روز شنبه ۷ ربیع الاول سال ۱۳۲۸ق در شب عید نوروز، جمعیت زیادی از مردم و رجال شهر از جمله یپرم خان ارمنی برای وداع با ستارخان و باقرخان جمع شدند و آنان درمیان هلهله جمعیت از منزل خود بیرون آمدند و به سوی تهران حرکت کردند. در بین راه نیز در شهرهای میانه، زنجان، قزوین و کرج استقبال باشکوهی از این دو مجاهد راستین آزادی به عمل آمد و هنگام ورود به تهران نیمی از شهر برای استقبال به مهرآباد شتافتند و در طول مسیر چادرهای پذیرایی آراسته با انواع تزیینات، و طاق نصرت‌های زیبا و قالی‌های گران قیمت و چلچراغ‌های رنگارنگ گستردند. در سرتاسر خیابان‌های ورودی شهر، تابلوهای زنده باد ستارخان و زنده باد باقرخان مشاهده می‌شد. تهران آن روز سرتاسر جشن و سرور بود. ستارخان پس از صرف ناهار مفصلی که در چادر آذربایجانی‌های مقیم تهران تدارک دیده شده بود به سوی محلی که برای اقامتش در منزل صاحب اختیار (محلی در خیابان سعدی کنونی) در نظر گرفته بودند رفت. او مدت یک ماه مهمان دولت بود، اما به دلیل وجود سربازان و کمی جا دولت، محل باغ اتابک (محل فعلی سفارت روسیه) را به اسکان ستارخان و یارانش و محل عشرت آباد را به باقرخان و یارانش اختصاص داد. پس از چند روزی که نیروهای هر دو طرف در محل‌های تعیین شده اسکان یافتند مجلس طرحی را تصویب نمود که به موجب آن تمامی مجاهدین و مبارزین غیرنظامی از جمله افراد ستارخان و خود او می‌بایست سلاح‌های خود را تحویل دهند. این تصمیم به دلیل بروز حوادث ناگوار و ترور مرحوم سید عبدالله بهبهانی و میرزاعلی محمدخان تربیت از سران مشروطه گرفته شده بود.، اما یاران ستارخان از پذیرفتن این امر خودداری کردند. به تدریج مجاهدین دیگری که با این طرح مخالف بودند به ستارخان و یارانش پیوستند و این امر موجب هراس دولت مرکزی شد. سردار اسعد به ستارخان پیغام داد که «به سوگندی که در مجلس خوردید وفادار باشید و از عواقب وخیم عدم خلع سلاح عمومی بپرهیزید.»، اما باز یاران ستارخان راضی به تحویل سلاح نشدند.

 

 

سالار ملیمیزین مختصر زندگینامه سی

 

باقر خان، مشهور به سالار ملّی، یکی از مبارزان تبریزی جنبش مشروطیت ایران بود.

او قبل از مشروطیت بنّا بود. پس از مشروطیت مجاهد شد. ریاست مجاهدین محله خیابان (خیابان یکی از محلات قدیمی تبریز است مشتمل بر بخش‌های واقع در جنوب رودخانه آجی در شرق شهر که تا جنوب شرقی نیز میرسید)، تبریز به دست او افتاد. پس از به توپ بستن مجلس، به دستور انجمن ایالتی مانند ستارخان دست به اسلحه برد و با قشون دولتی که تبریز را در محاصره داشت جنگ کرد. امّا پس از اوّلین شکست که از قشون دولتی خورد، سست شده در صدد تسلیم برآمد. تا کار ستّارخان که در امیرخیز، محله دیگر تبریز، با دولتیان جنگ می‌کرد قوت گرفت، وی نیز سستی را از خود دور ساخته بار دیگر به جنگ با قشون دولتی پرداخت. در اثر همکاری او با ستّارخان کار مشروطه‌طلبان پیشرفت کرد و تبریز از فشار محاصره راحت شد. انجمن ایالتی تبریز باقرخان را به لقب سالار ملی ملقب ساخت، و از او تقدیر کرد و آوازه اشتهارش در سراسر ایران پیچید.

چنانکه در تواریخ مشروطیت نوشته‌اند، در اثر مجاهدت ستّارخان و باقرخان مشروطیّت نجات یافت. اما خود تبریز دیری نگذشت که به دست قشون روس افتاد. سالار ملی و سردار ملی در تبریز نماندند و به تهران حرکت کردند. یک استقبال شاهانه از این دو مجاهد شجاع از طرف دولت مشروطه به عمل آمد.

باقرخان در تهران منزوی میزیست تا قضیه مهاجرت پیش آمد. او دیگر در تهران درنگ نکرد و دنبال مهاجرین رفت. شبی در نزدیکی قصر شیرین عده‌ای از اکراد بر سر او و رفقایش ریختند و سرشان را بریدند. (مرگ باقرخان به همراه هجده نفر از یاران و همراهانش در محرم ۱۳۳۵ قمری / آبان ۱۲۹۵ خورشیدی به دست یکی از اشرار معروف اکراد قصرشیرین به نام محمد امین طالبانی به قصد تصاحب اسب و وسائل مهمانان خود، صورت گرفت.)

باقرخان بر خلاف ستّارخان که شیخی بود، از متشرعه بود. از علمای مخالف مشروطیت که متشرعه بودند جانبداری می‌کرد و به آنها احترام می‌گذاشت. با ستارخان رقابت داشت و می‌گفت: مرد آن نیست که در امیرخیز جنگ کند. مرد منم که در ساری‌داغ با قشون دولتی جنگ کرده‌ام. (علی رغم این سخن این دو بزرگوار دو بازوی قوی و شکست ناپذیر انقلاب مشروطیت بودند)

در هر حال سالار ملّی مردی جسور و ساده بود. حق بزرگی به گردن مشروطیت ایران دارد. او و ستارخان برای مشروطیت با قوای دولتی به جنگ برخواستند و موفق شدند. این دو نفر از توده برخاسته بودند، در سخت ترین ایام با اتکاء به توده تبریز با شاه مستبد مبارزه کرده بودند؛ یک حرکت و نهضت ملی را رهبری کرده بودند، مسلمان بودند و به مشروطیت ایمان داشتند. این بود که به آسانی قهرمان ملت شناخته شدند.

دمکراتهای آذربایجان که نهضت خود را در دنباله نهضت مشروطیت و مکمل آن و خود را وارث سنن مجاهدین آن دوره می‌دانستند، مجسمه باقر خان را در میدان شهرداری تبریز تصب کردند. در ۲۴ آذر ماه ۱۳۲۵ پس از سقوط پیشه‌وری مردم تحت تأثیر احساسات آن مجسمه را که اثر دمکرات‌ها بود برانداختند. از این عمل معلوم می‌شود که نهضت پیشه وری چقدر به ضرر مشروطیت و آزادی و این قبیل معانی بوده‌است.

داماد باقر خان سرتیپ هاشمی است که فرمانده قوای دولتی مأمور آذربایجان بود که در طی جنگی مختصر قوای دمکرات‌ها را در قافلانکوه مغلوب کرد و در میدان جنگ به درجه سرتیپی نایل آمد.

 

---

مرگ

بعدازظهر اول شعبان ۱۳۲۸ق قوای دولتی، که جمعا سه هزار نفر می‌شدند به فرماندهی یپرم خان، یار قدیمی ستارخان در تبریز و رئیس نظمیه وقت باغ اتابک را محاصره کردند و پس از چندبار پیغام، هجوم نظامیان به باغ صورت گرفت و جنگ بین قوای دولتی و مجاهدین آغاز گشت. در این جنگ قوای دولتی از چند عراده توپ و پانصد مسلسل شصت تیر استفاده کردند و به فاصله ۴ ساعت ۳۰۰ نفر از افراد حاضر در باغ کشته شدند. ستارخان راه پشت بام را در پیش گرفت، اما در مسیر پله‌ها در یکی از راهروهای عمارت تیری به پایش اصابت کرد و مجروح شد و قادر به حرکت نبود. اندکی بعد قوای دولتی او را دستگیر کردند و به منزل صحصام السلطنه بردند و خود و اتباعش ناچار به خلع سلاح شدند (۳۰ رجب ۱۳۲۸ق).

بعد از این وقایع، ستارخان خانه نشین شد و پزشکان حاذق برای مداوای پای او تمام تلاش خود را کردند، اما معالجات به جایی نرسید و در تاریخ ۲۸ ذی الحجه ۱۳۳۲هـ. ق (۲۵ آبان ۱۲۹۳ش/ ۱۶ نوامبر ۱۹۱۴م) در تهران دار فانی را وداع گفت و در باغ طوطی در جوار بقعه حضرت عبدالعظیم حسنی در شهرری درحالی که هزاران هزار ایرانی با چشمانی گریان جنازه او را تشییع می‌کردند به خاک سپرده شد. او هنگام فوت حدود ۵۳ سال داشت.

 

satar xan hamasha satar xan dir har nada olsa. akizin yighilar yighsinar. shakilarin pozolar pozsinar. satar xan oraklarin sataridir na dovarlarin. shovinizma haylayin yashasin satar xan yashasin TURK

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/08 ساعت 23:9 موضوع | لینک ثابت

Heyatim, ureyim, ruhum, heyanim
Menim noqul payim, naqil payimsan.
Sipsirin demirem tendir coreyim

Sen menim etirli, gullu aqimsan

Biz ki, eyni gunde,eyni aydaniq
Omrume ureyun isiq salibdi.
Menim gzlerimin ciraqi olan
Qizildan taxtin yox, baxtin oladi

Iki cut disin var odaki altda
Gulusun en baha urek melhemi
Alahin goylerden-yeddinci qatdan
Gonderdiyi payi sensen elemi

QERIBEYEM

Men sevmeyi, sevilmeyi
Gile-gile unutmusam
Asib cosan deli esqi
Goz yasimla qurutmusam

Meni yolumdan qaytarma
Baliq sudan cixdi daha
Arxamca perisan baxma
Pesman olub qayitma ha!

Kim bilir, belke haqli sen
Belke de men qeribeyem
Saysiz sayda nidalarin
Heyretinde ifadeyem.

SENE SE’R YAZMAQ ISTEDIM

Sene se’r yazmaq istedim
Ureyimin gucu catmadi.
Saclarinin etrine coreyimin gucu catmadi
Nefesinde
isiqin etri, Gunesin dadi
sesin - Tanri duasi.
ele bil baqrimdan cixan ureksen,
ele bil dunya hec olmayibdi
ya men olmamisam bu qeder ildi...
...sene se’r yazmaq istedim
butun misralarda SEVIREM dedim.

DEME

seni sevdiyimi hec kime deme
Denizi goylere qaldirmisam men...
seni sevdiyimi hec kese deme
hebsxanadan qacan,
gunahsiz ''casus'' kimi
Ureyimde geceler-bu gizli sevdam.

****

Gozlerimi yumub-
Ellerimle
gozlerimi qapayanda,
Gozlerime gorunur
Vetenimin xeritesi.
cokur gozlerime
Itirilen ve qalan torpaqlarim
Yaxam dusmen elinde-Qarabaqim!

Gozlerimi qapayanda
Serheddime
daqdan divar horurem,
Sabahlari daha gozel gorurem.
Gozlerimi qapayanda
Sah babamin-Ismayilin
Ruhu mene "dur!"-deyir.
"Topqapida
dord yuz ildi murgu doyen"
Qilinci mene "vur" deyir!

ANAM ELCI GEDEN GUN

Baglar cilvelenib, ciceklenibdi
Goller sonalanib, goyceklenibdi
Daq cayi bir az da ureklenibdi
Anam elci geden gun.

Xeyal yellenceyi yirqalandiqca
Besikkden-besiye atir qelbini
O kecen gunleri bir-bir andiqca
Atlayir ezabin pillelerini

Sonalar golunde bir sona uzur
Hec kime benzeri yoxdur anamin!
Biri eskik olsa bilin ki duzdur
Goyde ulduzlari bir-bir sanayin.

YENE SENI SEVIREM

Baqrimin basi sokulub,
Yene seni sevirem
Uzumun suyu tokulub
Yene seni sevirem

Adima sam yanir
allah evinde
Oduma can yanir,.....
Yene seni sevirem.

                YAŞASIN AZADLIĞE YAŞATMAQ UČUN YAŞAYAN MILLƏT

 

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 87/01/04 ساعت 1:24 موضوع | لینک ثابت

اولو بابک نوه سی ستارام ائللر ائشیدین

ائلیمه ظئولم ائده نی کیم اولا دشمن سانیرام.

 

ارمنی جانش گرفت و فارس خانه اش ویران کرده!!!

 

ستارخان‌ین ائوینی ییخدیلار !!!

ستارخان‌ین نتیجه‌سی سامی سردارملی‌نین فارس خبر آژانسینا آنلاتدیقلارینا گؤره، ستارخان تئهرانا داشیندیقدان سونرا، بو ائو، ستارخانین عممه‌سی توسسوطو ایله حمید مسگری آدلی بیر کیشی‌یه ساتیلمیش؛ حمید مسگری‌نین گئچن ایلکی اؤلوموندن سونرا تاریخی ائوین 700 مئتری سؤکولوب یئنی ائولر تیکیلمه‌سی اوچون ساتیلیب، قالان 300 مئتری ایسه ساتیلماق مرحله‌سینده‌دیر.

بازتاب خبر در سایر ساتها

خانه ی سردارملی هم تخریب شد 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 86/11/17 ساعت 0:35 موضوع | لینک ثابت

آی منیم قارا کونلوم

                      چکیلیپ دارا کونلوم

                                            ایستدیم آغلامیام

                                                                هارایی چکر کونلوم!

Gedirəm

 

Gedirəm özgə yarin şəmınə pərvanə olam

 

Sevgimə layiq olan dilbərə divanə olam

 

Bilmədin qədrimi sən çoxli mənə zulm elədin

 

Gedirəm ey daş ürək mən sənə biganə olam

 

Aqiliydim sənin eşqində belə mən dəli oldum

 

Yöxdi imkan ki dönüb bir daha fərzanə olam

 

Indi ki üz çövurub talee fərzanaliğim

 

Gedirəm mən mey içəm sakine meyxanə olam

 

Mənə leyla gerək olsun nə gözəl sevməli yar

 

Gedirəm məcnuna tay eşqidə əfsanə olam

 

Demədim bunlari ta sən mənə duşmən olasan

 

Bulgunən istiyirəm mən kimə jananə olam

 

 

 

 

گئدیرم

 

گئدیرم اؤزگه یارین شمعینه پروانه اولام

 

سئوگیمه لاییق اولان دیلبره دیوانه اولام

 

بیلمه دین قدریمی سن ، چوخلی منه ظولم ائله دین

 

گئدیرم ای داش اورک من سنه بیگانه اولام

 

عاقیلیدیم سنین عشقینده بئله من دلی اولدوم

 

یوخدی ایمکان کی دؤنوب بیر داحا فرزانه اولام

 

ایندی کی اوز چؤووروب طالع فرزانه لیغیم

 

گئدیرم من می ایچم ساکین میخانه اولام

 

منه لیلا گرک اولسون ، نه گوزل سئوملی یار

 

گئدیرم مجنونا تای عشقیده افسانه اولام

 

دئمه دیم بونلاری تا سن منه دوشمن اولاسان

 

بولگونن ایستییرم من کیمه جانانه اولام.

 

 

 

سوز سوز اچار سوزده گوز اچار                                                                  

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 86/04/08 ساعت 0:17 موضوع | لینک ثابت

---

حيدربابا ،‌ سنون اوزون آغ اولسون !      heydər baba sənün üzün ağ olsun     
دؤرت بير يانون بولاغ اولسون باغ اولسون !  dört bir yanın bulağ olsun  bağ olsun
بيزدن سورا سنون باشون ساغ اولسون !   bizdən sora sənün başın sağ olsun
دونيا قضو- قدر ، اؤلوم - ايتيمدى   dünya qəzoğədər ölüm itimdi
دونيا بويى اوغولسوزدى ، يئتيمدى    dünya boyi oğulsuzdi yetimdi

 

.......

حيدربابا ، دونيا يالان دونيادى   heydəarbaba dünya  yalan dünyadi
سليماننان ، نوحدان قالان دونيادى  süleymanan nuhdan qalan dünyadi
اوغول دوغان ، درده سالان دونيادى  oğul doğan dərdə salan dünyadi
هر کيمسَيه هر نه وئريب ، آليبدى  hər kimsəyə hər nə verib alıbdi
افلاطوننان بير قورى آد قاليبدى  aflatunan bir quri ad qalıbdi

 

حيدربابا ، يار و يولداش دؤندولر  heydərbaba yar o yoldaş döndülər
بير-بير منى چؤلده قويوب ، چؤندولر  bir bir məni çöldə goyub çöndülər
چشمه لريم ، چيراخلاريم ، سؤندولر  çeşmələrim çiraxlarım söndülər
يامان يئرده گؤن دؤندى ، آخشام اولدى  yaman yerdə gün döndi axşam oldi
دونيا منه خرابه شام اولدى   dünya mənə xərabeye şam oldi

 

.........

حيدربابا ، قارلى داغلار آشاندا  heydərbaba qarlı dağlar aşanda
گئجه کروان يولون آزيب ، چاشاندا  gecə kərvan yolun azıb çaşanda
من هارداسام ، تهراندا يا کاشاندا  mən hardasam tehranda ya kaşanda
اوزاقلاردان گؤزوم سئچر اونلارى  uzaqlardan gözüm seçər onları
خيال گليب ، آشيب ، گئچر اونلارى  xiyal gəlib aşıb geçər onları

 

..........

حيدربابا گؤيلر بوتون دوماندى  heydərbaba göylər bütün dumandi
گونلريميز بير- بيريندن ياماندى  günlərimiz bir birindən yamandi
بير- بيروزدن آيريلمايون ، آماندى  bir birüzdən ayrılmayın amandi
ياخشيليغى اليميزدن آليبلار  yaxşilıği əlimizdən alıblar
ياخشى بيزى يامان گونه ساليبلار  yaxşi bizi yaman günə salıblar

 

.........

حيدربابا ، غيرت قانون قاينارکن  heydərbaba ğeyrət qanın qaynarkən
قره قوشلار سنن قوپوپ ، قالخارکن  qərə quşlar sənən qopub qalxarkən
او سيلديريم داشلارينان اوینارکن  o sıldırım daşlarınan oynarkən
قوزان ، منيم همتيمى اوردا گؤر  qozan mənim himmətimi orda gör
اوردان اَييل ، قامتيمى داردا گؤر  ordan ayıl qamətimi darda gör

 

.........

حيدربابا ، سنون گؤيلون شاد اولسون   heydərbaba sənün göylün şad olsun
دونيا وارکن ، آغزون دولى داد اولسون  dünya varkən ağzın doli dad olsun
سنن گئچن تانيش اولسون ، ياد اولسون  sənən geçən tanış olsun yad olsun
دينه منيم شاعر اوغلوم شهريار  deynə mənim şaiir oğlum şəhriyar
بير عمر دور غم اوستونه غم قالار bir ömrüdür ğəm üstünə  ğəm qalar

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/11/21 ساعت 19:30 موضوع | لینک ثابت

 

صبر اولسا کونول قيش دا گدر شاختادا،قاردا      بایرام دا گلر،گول اوسته بلبلده،باهاردا

بیر آزجا گولوم سن بوغمه غربته روزسون         هیجراندا چاتار باشه،گلر نازلی نیگاردا

 

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/04/15 ساعت 2:45 موضوع | لینک ثابت

زمانی که تو را ديدم به دنيايم بادی وزيد و شب و روز هر دو برای تاريکی

عجله ميکردند

اومدم گفتم  ای زيبا روی دوستت دارم تو رو واسه زندگی می خواهم

عشقت واسه من نفسه

گفتی برو يکی ديگر را پيدا کن دنيا پرازدخترنفهميدی عشق چيه فکر

کردی عشق هوسه

گفتی در دنيای من کس ديگری هست گفتم واسه من فرقی نداره تو ی

دنيات هر کی هست

گفتم بی تو چه کنم مثل دل بجوشم  ندونستی ای زيبا دنيا برای من

قفسه

ديگه چيزی نگفت راهشو گرفت و رفت ديگه حرفی نگفت و صداشو بريد

سالهاست که صبر کردم به همچين جدايی چی ميشه برگرد ديگه

جدايی بسه

نمی فهمی نفهم اما اينو بدون ای زيبا روی

تو رو دوست دارم  صداييست که از قلبم بيرون ميياد

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/02/07 ساعت 22:48 موضوع | لینک ثابت

روی دریچه ی قلبم نوشتم ورود عشق ممنوع         

                           عشق آمد وارد شد و گفت من بی سوادم.!!!

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/01/29 ساعت 1:1 موضوع | لینک ثابت

اي كاش من خورشيد بودم
روي علف ها مي نشستم
با مهرباني قفل غم را
از روي در ها مي شكستم
اي كاش من آلاله بودم
لاله اي خوش رنگ و زيبا
 آلاله اي كه دوست دارد
 نجواي سرخ شاپرك را
اي كاش من احساس بودم
مفهوم سبز زنده بودن
مضمون باران بهاري
در دفتر سرخ سرودن
اي كاش من لبخند بودم
بر روي لبهاي كويري
اي كاش غم را مي زدودم
لز چشم نمناك اسيري
اي كاش من پرواز بودم
پرواز تا اوج رسيدن
پرواز تا اعماق رويا
نبض شقايق را شنيدن
اي كاش من مهتاب بودم
 مهتاب با نوري طلايي
همدرد با مرغان عاشق
با بي دلان درد آشنايي
اي كاش من آيينه بودم
 يا انعكاس نور بودم
با نقره هايم گرد غم را
از صفحه دل مي زدودم
اي كاش من يك قطره بودم
 يك قطره اشك پاك و جاري
اشكي به روي گونه اي سرخ
يا در دل چشم انتظاري
اي كاش من يك ياس بودم
تا بيكران مي رسيدم
دست پر از احساس خود را
بر قلب باران ميكشيدم
اي كاش من يك قلب بودم
شب تا سحرگاه مي تپيدم
آن قدر مي رفتم فراتر
تا آه شب را مي شنيدم
اي كاش من ديدار بودم
آن شوق نيلي رنگ ديدن
از خوشه هاي زرد خورشيد
گل دسته هاي ياد چيدن
اي كاش با شعر رهايي
 در قلب ها غوغا نماييم
و با ورود حضرت عشق
اين كلبه را دريا نماييم

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/01/27 ساعت 1:25 موضوع | لینک ثابت

                        

                                              

 

                   

                        بر لبانم غنچه لبخند پژمرده است

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/01/27 ساعت 0:52 موضوع | لینک ثابت

می خواهم اشک را معنا کنم

اشک یعنی  گریه قلبی سرخ

اشک  یعنی  گریز از تنهایی  

 اشک یعنی زلالی  یک عشق 

  اشک یعنی سر چشمه  پاکی

 اشک یعنی یک قطره خوبی   

شاید هم یک دریا غم!!!!!!!   

و انگار چشمها خشک شدند 

اشکی بریزید از شوق!!!!!!    

گریه کنید تا دریا شوید!!!!!    

حالا شما بگویید:                 

اشک چیست؟

 

هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند نگذران

 

بگذار شعری بگويم شورانگيز تر از چشم های تو

در چشمانت طلوعی است که مرا به خورشيد می رساند

وغروبی که مرا ٬ به فرار ديروزهای بر باد رفته می برد

در چشمهای زلال تو ٬ خواب پرندگان تعبير می شود

و سفر قصه ای است که با نگاه تو نوشته می شود

در چشمان تو طلوعی است...

در چشمان تو غروبی است... .

 

 

 

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/01/27 ساعت 0:44 موضوع | لینک ثابت

                                  به من تکیه کن

 

نوشته شده توسط وحـــیــد در 85/01/27 ساعت 0:41 موضوع | لینک ثابت